Wat is homeopathie?

Homeopathie is een krachtige geneeswijze, waarbij zowel acute als chronische aandoeningen kunnen worden behandeld.
In de homeopathie gaat men er van uit dat ieder mens een enorm zelfgenezend vermogen in zich heeft. Dit zelfgenezend vermogen zorgt ervoor dat we weer beter worden na een griepje of verkoudheid. Om hiervan te herstellen hoeven we maar weinig te doen, hoogstens een beetje rust nemen of een paar dagen in bed blijven. Nadat we hersteld zijn van de ziekte voelen we ons weer fit en kunnen we doorgaan met de activiteiten die we graag doen.
Soms is er een verstoring van ons zelfgenezend vermogen. We worden dan niet zonder hulp weer helemaal gezond en blijven bijvoorbeeld nog maandenlang kwakkelen na een griep. Het kan ook zijn dat we telkens weer opnieuw ziek worden, en steeds dezelfde aandoening krijgen of misschien wel iedere keer een andere. Het kan ook heel anders gaan, waardoor we psychische problemen krijgen zoals een burn-out of een depressie.

Homeopathie kan aan deze verstoring van het zelfgenezend vermogen vaak wat doen. Een homeopaat gaat hierbij kijken naar de patiënt als één geheel op alle niveaus. Hij zal dus niet alleen aandacht hebben voor de maagpijn van de laatste maanden, maar ook voor de manier waarop iemand in het leven staat. Welke dingen vind hij/zij leuk om te doen, of lekker om te eten bijvoorbeeld, en is iemand graag alleen of heeft hij/zij het liefst een heel grote groep vrienden om zich heen?
Al deze dingen (en nog veel meer) zijn belangrijk om een goed beeld te krijgen van een patiënt. En op grond van het totale beeld kan de homeopaat een passend middel vinden, wat ervoor moet gaan zorgen dat het zelfgenezend vermogen van de patiënt weer optimaal wordt, waardoor de aandoening verdwijnt.

Gelijksoortigheid

De grondlegger van de homeopathie, S. Hahnemann, ontdekte het ‘gelijksoortigheidsprincipe’, ofwel in het latijns: Similia Similibus Curentur.
Dit betekent dat een ziekte wordt genezen door een middel dat een soortgelijke ziekte veroorzaakt. Dit lijkt ingewikkeld, maar ik zal het door een voorbeeld proberen te verduidelijken.
Iedereen kent wel het brandende gevoel dat ontstaat na aanraking van een brandnetel. Van deze brandnetel is een homeopathisch middel gemaakt (Urtica urens).
Als dit middel lange tijd achter elkaar wordt ingenomen door een gezond persoon, zal die persoon klachten krijgen zoals jeuk en branderigheid van de huid.
Echter inname van het middel door iemand die als klacht heeft jeuk en branderigheid van de huid, zal juist na het innemen van het homeopathische middel merken dat zijn klachten verdwijnen.

Dit is wel een heel eenvoudig voorbeeld. De gelijksoortigheid van een middel gaat vaak veel verder. Homeopaten zoeken altijd naar gelijksoortigheid op alle niveau’s. Dat betekent dus zowel op fysiek als op psychisch niveau.
Het bekende middel Chamomilla, dat veel kinderen krijgen als hun tandjes doorkomen, zorgt er bijvoorbeeld niet alleen voor dat de pijn van de doorkomende tanden verdwijnt, maar ook dat de boosheid en irritatie die erbij hoort minder wordt. Maar ook voor volwassenen wordt dit middel soms uitgekozen. Het zal duidelijk zijn dat die geen last hebben van doorkomende tanden, maar wel pijnen kunnen hebben waarbij ze uitgesproken geïrriteerd, boos en zelfs woedend kunnen zijn. Die combinatie van pijn samen met woede en irritatie maakt de keuze van de homeopaat voor Chamomilla duidelijk.

Het woord homeopathie is afgeleid van de Griekse woorden homoios (gelijke) en pathos (ziekte of lijden).

Potentie

Hahnemann ontdekte dat door telkens opnieuw te verdunnen en krachtig te schudden, de geneeskrachtige werking van het middel steeds groter werd en de bijwerkingen steeds minder. Dit verdunnen gaat op een heel bijzondere manier.
Hahnemann nam telkens een kleine hoeveelheid van de pure grondstof en verdunde dat met 99 delen water en/of alcohol. Daarna schudde hij dit krachtig 100 maal. Hij noemde deze verdunning C1. Vervolgens nam hij van dit mengsel weer één deel om dat te verdunnen met 99 delen water en/of alcohol, gevolgd door weer 100 schudslagen: C2. Dit proces kan eindeloos worden voortgezet.

 

 

Veelgebruikte verdunningen (potenties) zijn C30, C200, C1000 (= M), 10M en 50M.
Om van de verdunningen een korrel te maken die je in kunt nemen, worden er melksuikerkorrels bevochtigd met de oplossing. Een homeopaat zal advies geven op welke manier je zo’n korrel (of meerdere korrels) kan innemen. Bijvoorbeeld door te laten smelten op de tong, of op te lossen in een beetje water.
De keuze van de potentie en van de manier van innemen heeft te maken met het soort klacht waarvoor het middel moet worden ingenomen.

Verschil met de conventionele geneeswijzen

Normaal gesproken gaan wij met onze klachten naar een huisarts. Deze zal als het mogelijk is een diagnose stellen en eventueel medicijnen hiervoor geven. Anders dan een klassiek homeopaat, kijkt de huisarts zuiver naar de klacht van de patiënt en geeft daar een passend geneesmiddel voor. Dit geneesmiddel werkt op een geheel andere manier dan een homeopathisch middel. Het is gericht op het bestrijden van de klacht, maar (meestal) niet op het verhogen van het zelfgenezend vermogen van de patiënt.

Om dit toe te lichten staat hierna een sprekend voorbeeld: stel dat iemand langs de snelweg met autopech staat. Er brandt een lampje in zijn dashboard en hij mag niet verder rijden. Hij belt de wegenwacht en na lang wachten komt eindelijk de lang verwachte hulp. De monteur kijkt naar het lampje, pakt een hamer en slaat het lampje stuk. Is het probleem nu opgelost?

Nee, natuurlijk niet. We verwachten dat de monteur onder de motorkap gaat kijken wat er aan de hand is. Het lampje is een waarschuwingssignaal, door het stuk te slaan los je niets op.

Van het pech-voorbeeld nu naar een voorbeeld uit de medische praktijk. Iemand komt met hoofdpijn bij een arts. Na een kort lichamelijk onderzoek krijgt de patiënt pijnstillers mee naar huis om de pijn te onderdrukken. Maar… die hoofdpijn was een signaal van het lichaam om aan te geven dat er iets niet in orde is. Het lichaam zal reageren door telkens weer opnieuw hoofdpijn te veroorzaken, waardoor er steeds meer pijnstillers moeten worden ingenomen. Uiteindelijk bestaat het risico dat er andere, ernstiger klachten ontstaan die steeds moeilijker te behandelen zijn.
De klassiek homeopaat kijkt naar dit soort problemen op een heel andere manier. Tijdens het eerste consult, dat zo’n 1 ½ uur duurt, probeert de homeopaat te achterhalen wat het lichaam wil vertellen met de klachten. Waar gaat het mis? Wat is mogelijk de oorzaak van de klachten? Zijn er bepaalde dingen aan de klachten vooraf gegaan?
Het middel dat uiteindelijk wordt voorgeschreven zal passen bij de patiënt als geheel, en op die manier vaak een blijvende genezing geven.